تجهیزات ایمنی

تجهیزات ایمنی آتش نشان ها

 لباس و تجهیزات آتش نشانها

جنس  لباس آتش نشانها

جنس لباس آتش نشانها از موادی به نام آزبست (ASBEST)  ساخته می شود که یک نوع ﭘنبه نسوز است و مقاومت زیادی در برابر آتش دارد. آزبست ترکیبی از سیلیکات های معدنی مانند سیلیکات آهن و سیلیکات منگنز  با ترکیبات پیچیده کریستالی و الیافی می باشد. لایه بیرونی لباس نسوز از جنس کولار آلومینیومی است که پرتوها و تشعشعات حرارتی را منعکس می کند و حرارت را جذب نمی نماید.

انواع لباس های آتش نشانی

محافظ در برابر حرارت :

جنس این لباس ها از چندین لایه آزبست با رویه آلومینیومی ساخته می شود. در اماکنی که حرارت زیادی دارند و بیشتر توسط کارگرانی که در قسمت کوره های مراکز صنعتی کار می کنند استفاده می شود.

محافظ در برابر شعله :

این لباس ها سه لایه هستند و با آن می توان مستقیم وارد شعله شد. وزن آن بین 7 تا 12 کیلوگرم بوده و در محیط هایی که آتش حدود 815   درجه سانتیگراد حرارت دارد می توان استفاده کرد.

شرایط استفاده از لباس نسوز

1-تا جایی که ممکنه از لباس نسوز در فضای باز استفاده شود.

2- شخص از لحاظ روانی، روحی و جسمی در سلامت کامل باشد.

3- لباس زیر شخص از جنس نخ باشد و پلاستیکی نباشد.

4- شخص آتش نشان حرفه ای باشد.

5- در صورت پاره شدن لباس هنگام عملیات محل را ترک کند.

لباسهای نسوز از نظر ظاهر به 2 شکل یک تکه و دو تکه وجود دارند که بلوز بعضی از مدلهای آنها دارای محلی برای بستن دستگاه تنفسی هوای فشرده می باشند. لباس های نسوزی که در آتش نشانی مورد استفاده قرار می گیرد، معمولاً شامل: بلوز، شلوار، چکمه، کلاه و دستکش ضخیم می باشد.

چگونگی ورود به محل حریق با لباس نسوز

بخاطر عدم دید کافی و شناخت کافی از محل آتش سوزی نباید با لباس نسوز وارد فضای بسته شد. هنگام عملیات دو نفر از آتش نشانان باید لباس نسوز بپوشند تا اگر برای یکی از آنها مشکلی پیش آمد نفر دوم بتواند او را کمک کند. از آب برای خنک کردن آتش نشان با لباس نسوز نباید استفاده کرد چون بر اثر حرارت، بخارهای آب از طریق درزهای لباس وارد لباس می شوند. برای خنک کردن بهتر است محیط و مسیر آتش نشانها را خنک کنیم. بعد از هر عملیات لباسهای نسوز باید بررسی شوند تا از سالم بودن آنها اطمینان حاصل شود و در صورت نیاز با آب شستشو داده و خشک گردد.

لباسهای محافظ در برابر مواد شیمیایی

این لباسها از جنس های مختلفی چون مواد عالی پلیمری و مواد پلاستیکی، PVC ( پارچه پلی امید با پوشش 2لایه از جنس بوتیل و با لایه بیرونی از جنس ویتون، مجموعه از مواد پلیمری که باعث مقاومت پارچه می شود) ساخته می شود و مقاوم در برابر مواد شیمیایی می باشند. در زیر به مدل های مختلف این لباسها اشاره میکنیم:

  • لباس شیمیائی ترل کم فوق سوپر
  • لباس شیمیایی ترل کم مدل HPS
  • لباس ترکیبی منعکس کننده حرارت و مقاوم در برابر مواد شیمیایی
  • لباس شیمیائی مدل TLU با کاربرد محدود
  • لباس شیمیائی ترل کم مدل VPS
  • لباسهای حفاظتی شیمیائی مجهز به سیستم جریان هوا
  • لباس شیمیائی ترل کِم 1000
  • لباس شیمیائی ترل کم سوپر

لباس های محافظ در برابر تشعشعات رادیو اکتیو

موادی در طبیعت یافت می شود که از اتم های آنها پرتو ساطع می شود که این مواد را رادیو اکتیو یا پرتو زا گویند. این ذرات به سه حالت آلفا α ، بتا β و گاما γ می باشند.یک ورقه کاغذ می تواند از پرتو ذره آلفا جلوگیری کند، یک ورقۀ آلومینیومی به قطر 3 میلی متر می تواند از پرتو ذرۀ بتا و یک جدار سربی به ضخامت 7 سانتیمتر می تواند باعث توقف پرتو گاما گردد.

وسایل و لباس های حفاظت انفرادی

حفاظت سر و چشم :

برای جلوگیری  از آلودگی سر باید از کلاههای ایمنی در مکانهایی که احتمال مواد رادیواکتیو یا گرد و غبار آلوده وجود دارد از کلاههای پلاستیکی و پارچه ای مناسب استفاده کرد. در چنین مکانهایی برای حفاظت چشم باید از عینک های مخصوص که با توجه به محیط کار و مواد رادیواکتیو  متنوع می باشند استفاده نمود.

حفاظت دهان و بینی :

یکی از راههای آلودگی داخلی که از اهمیت ویژه ای برخوردار است عبور بخارات آلوده یا مواد پرتوزا از طریق دهان و بینی به داخل ریه ها می باشد. برای حفاظت از ریه ها می توان از ماسک های متنوع که برای استفاده در محیط و شرایط متفاوتی تولید شده اند استفاده کرد.

 حفاظت بدن :

برای حفاظت از بدن هنگام کار با موارد رادیواکتیو یا مواد شیمیایی برحسب نیاز می توان از روپوش های ساده، روپوش های آزمایشگاهی و یا لباس های مخصوص حفاظتی استفاده کرد.جنس این لباس ها از پارچه های معمولی و یا پلاستیکی ضد اسید و نسوز می باشند.

حفاظت دست ها :

برای حفاظت از دست ها می توان از دستکش های مخصوص که برای استفاده در محیط و شرایط متفاوت ساخته شده اند استفاده کرد.

حفاظت پاها :

برای جلوگیری از انتشار آلودگی در محیط کار و هنگام عملیات به سایر مکان ها و حفظ پاها از آلودگی استفاده از کفش های مناسب ضروری می باشد. کفشها باید ساده، سفید، قابل رفع آلودگی و کف آنها پلاستیک بدون شیار باشد تا مواد و ذرات آلوده در لابلای شیارها قرار نگیرد. هنگام کار در آزمایشگاههای مواد پرتوزا باید از جورابهای سفید آزمایشگاهی استفاده گردد. بعد از اتمام کار و عملیات در محیط های آلوده باید دستها، لباس و کفش ها با دستگاههای کنترل آلودگی بررسی شود و در صورت اطمینان از پاک بودن آنها محل را ترک کرد.

چکمه های مقاوم در برابر مواد شیمیائی

این چکمه ها دارای استاندارد ایمنی EN 145 بوده و از جنس پولی یورتان برای حد اکثر حفاظت ساخته شده و ضد جرقه می باشد.

دستکش های محافظ در برابر مواد شیمیائی

این دستکش ها چند منظوره بوده و در مقابل مواد شیمیائی جامد، مایع و گاز دستها را محافظت می کند. لایه بیرونی آن از جنس PVC و آستر داخلی آن از جنس کتان با کیفیت زیاد ساخته شده است و در برابر عوامل فیزیکی مانند خراشیدگی و سائیدگی مقاوم بوده و طول آن 35 سانتی متر است.